woensdag 31 december 2014

15 dingen die ik wil doen in 2015

Ik heb het geprobeerd. Om niet te kijken naar de overzichtslijstjes van 2014 en goede voornemens voor 2015 op allerlei blogs en vlogs. Maar helaas, ik raakte toch geïnspireerd door al dat eindejaarsenthousiasme. Vandaar dat ik ook een lijstje maak met grote en kleine dingen voor 2015.

1. Elke dag schrijven. Aan een recensie, een blogpost of... aan mijn stiekeme jeugdboekproject dat nog steeds gestrand is op pagina 89. Hoog tijd om eens wat meer discipline aan de dag te leggen! Een woordenaantal durf ik mezelf niet opleggen. Maar gewoon elke dag creatief schrijven, al was het maar een paar zinnen, zou al goed zijn.

2. In september 2015 weer een Ik lees Frans-actie opzetten op de blog. Want sinds mijn studie vergaren de Franse boeken onterecht stof op de nochtans nieuwe boekenplanken. Voor Kerst kocht ik alvast Parfums van Philippe Claudel, daar kijk ik naar uit.

3.Ontspannen en relativeren. Ik doe het nog steeds te weinig. Daarom: elke zondagavond een deluxe bad nemen in onze fancy badkamer. Een muziekje opzetten van deze dame en genieten.

4. Plannen, plannen, plannen. Een betere werkroutine kweken. In 2014 werkte ik voor het eerst fulltime, en hoewel ik nog nooit zo van mijn job gehouden heb als nu, besef ik ook dat vrije momenten essentieel zijn.

5. Minstens 1 Harry Potter boek herlezen, liefst rond de kerstperiode.

6. Een echt kerstdiner geven op kerstavond! Klinkt nu al heavy.

7. Dertig boeken lezen voor Ik lees Nederlands. Moet lukken, aangezien ik sowieso toch bijna automatisch naar Nederlandstalige literatuur grijp.

8. De woonkamer verder inrichten. Momenteel is het nog wachten op de meubels...

9. Een beetje Italiaans leren met het handboek Italiaans voor beginners van m'n broer.

10. Meer gezelschapsspelletjes spelen, zodat ik niet altijd de spelregels vergeet...

11. Een moeilijk dessert maken.

12. Naar Mockingjay gaan kijken, voordat de film niet meer gedraaid wordt.

13. Een housewarming geven!

14. Vaker de fiets nemen.

15. Af en toe eens experimenteren met make-up. Want met die jaarovergangen kan je je maar beter wat wapenen tegen de tijd.

Wat wil jij doen in 2015? Behalve dan belachelijke lijstjes maken? Ik wens je alvast veel succes met wat je wil verwezenlijken en genoeg relativeringsvermogen als het toch niet zou lukken.

Geniet van de feestdagen en tot volgend jaar!






donderdag 25 december 2014

Een nieuw begin

Het is Kerstmis in ons nieuwe huis. Of beter: in het huis dat we gekocht hebben eind september. Eerder schreef ik al over verhuisplannen, en op 30 november was het dan zover: we verhuisden. Naar een mooi huis dat met de hulp van onze familie nog mooier gemaakt werd. Waarvoor oprechte dank.

Zoals jullie misschien nog weten uit deze blogpost, waren we op zoek naar een huis waarin er ook genoeg ruimte zou zijn om te lezen. Met nette boekenplanken in plaats van een rommelige shelfie. We zijn in ons opzet geslaagd, kan ik met trots zeggen. Vandaar dat ik jullie op deze kerstdag trakteer op enkele foto's van mijn droombureau, met goed gevulde boekenplanken.






Zoals jullie kunnen zien, heb ik mijn boeken op kleur gezet. Niet echt literair, maar het oog wil ook wat, niet? Hoewel ik niet zo materialistisch ingesteld ben, word ik toch heel blij bij het zien van al dat moois. Het wordt alleen een hele opgave om alles zo overzichtelijk te houden. Laat dat alvast een uitdaging zijn voor 2015.

Fijne feestdagen!


zondag 16 november 2014

Houden van zoals Griet Op de Beeck

Afgelopen week las ik de recentste roman van Griet Op de Beeck: Kom hier dat ik u kus. Los van het feit dat ik deze roman graag gelezen heb (vooral dan het eerste deel), viel me nog iets anders op. Wanneer Op de Beeck personages beschrijft, somt ze vaak dingen op waarvan het bewuste personage houdt.

Een voorbeeld:
Er is veel waar ik van hou dat Louis belachelijk vindt. Ik hou van drukke hemden voor mannen, van smoutebollen van de kermis, van poesjes als ze klein zijn. Van vallende sterren en dan een wens doen en geloven dat die uit gaat komen. Van boeken met happy endings. Van zelfverzonnen woorden, door mij of iemand anders. Van witte chocolade en softijs met chocoladesmaak. Van schilderijen van Van Gogh [...] en van Richter [...]. Van pasfotootjes van kinderen in van die grote damesportemonnees. Van boa's in zoete kleuren, heel korte rokjes en gedurfde decolletés bij vrouwen die zich dat kunnen permitteren. Van één nummer op repeat zetten tijdens een eindeloze rit. Van melige zonsondergangen met kleuren alsof een kind ze had getekend. Van roltrappen, kerstverlichting, koekoeksklokken, stiftjes, sneeuwbollen, discobollen, luchtkussenfolie om dan elk luchtzakje kapot te kunnen knijpen, plastic bloemen, lieveheersbeestjes, klavertjesvier, klavertjesvijf, wensbeentjes en wenskaarten waar muziek uit komt als je ze opent. Van kookboeken, hoeden voor mannen, kostuums voor vrouwen, flipperkasten, gedichten van Lucebert. Van notitieboekjes, en er daar te veel van hebben waar te weinig in staat.  (Griet Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus, Prometheus, Amsterdam, 2014, p.261.)
En zo gaat het nog wel een tijdje door. Wat ik hier zo leuk aan vind, is dat Op de Beeck de meest originele dingen kan bedenken. Het is eens wat anders dat je favoriete auteurs opsommen of over je lievelingseten vertellen. Tegelijkertijd doet het me ook wat denken aan de 'like' cultuur waarin we nu leven. Of aan de 100 happy days dingen op Instagram of zo (ik zit niet op Instagram of Facebook, maar ik zie dat soms wel passeren op Twitter).

(bron foto)
Maar wat Griet kan, kan ik ook. Tijdens een workshop creatief schrijven leerde ik trouwens dat lijstjes maken inspirerend kan werken. Vandaar mijn opsomming. In de hoop dat al dat houden van uw zondag wat verblijdt.
Ik hou van heel donker brood, warme chocolademelk op café, de geur van zonnecrème, mooie schriftjes, te veel boeken, knuffelen, ongeopende postpakketten, oude foto's, een glimlach in de trein, oorbellen, enthousiaste cursisten, nieuwe kasten (en de geur van hout), pannenkoeken van mijn meme, verse bloemen, harde werkers, nerds en droge humor. Van het geluid van een draaiende wasmachine. Van rondslenteren in een onbekende stad. Van vroeg opstaan met het idee om veel te doen. Van koffiekoeken en vettige donuts. Van fel bedrukt inpakpapier. Van wegzakken in de cinema. Van plannen maken, dingen uitstippelen en opslaan op mijn computer. Van spontane uitstapjes met familie en van moderne vaasjes.
Ziezo, dat lijkt me wel genoeg positiviteit voor een blogpost. Nog een fijne zondag!


dinsdag 4 november 2014

Uitgelezen: 'Je moet veel van mannen houden' van Marie Darrieussecq

Ze zeggen niets. De stilte is heerlijk. Wie wel eens in een riant hooggelegen huis is geweest, beschut tegen de zee maar met vrij uitzicht; wie het geluk heeft gehad die stilte en die veiligheid te ervaren...die weet wat voor intense rust... die weet hoe Los Angeles... en zij tweeën, klein en reusachtig groot, hoog in de canyon, en daar beneden de stad uitgestrekt en ineengedrongen, pulserende en vol lichtjes...
Marie Darrieussecq, vert. Mirjam de Veth
Je moet veel van mannen houden
2014, p.24.

Je leest mijn recensie op Cutting Edge.  

zaterdag 25 oktober 2014

Over creatief schrijven en verhuizen

Vorige vrijdag volgde ik in Leuven een workshop creatief schrijven. De bedoeling was dat we oefenstrategieën aangereikt kregen om aan de slag mee te gaan in de klas. Maar stiekem wilde ik zelf graag nog eens creatief schrijven, dat was alweer veel te lang geleden.

Zo'n 9 jaar geleden, in het zesde middelbaar, volgde ik ook creatief schrijven aan een muziekacademie. Hoewel ik er veel schreef, bekroop me tijdens die schrijfsessies vaak een gevoel van onrust of ongeduld. Af en toe gingen mijn tenen krullen als een medecursist voor de zoveelste keer persoonlijke problemen oprakelde in een tekst. Uiteraard is schrijven heel persoonlijk en uiteraard maakt het veel emoties los. Maar een cursus creatief schrijven mag niet veranderen in onnodig gepsychologiseer. Uren vlogen voorbij en het enige wat ik wilde, was schrijven.



Vorige vrijdag had ik weer een gelijksoortig gevoel. We kregen interessante tips, maar werden zelf net iets te weinig aan het werk gezet. Toen we dan toch een schrijfopdracht kregen, kwam het enthousiasme ogenblikkelijk los. NT2-leerkracht penden ijverig hun verhaal neer, dat ongeveer 15 zinnen mocht tellen en over een speciale verhuisdag uit ons leven moest gaan. Teksten werden voorgelezen en bewonderd. Iedereen herademde. Dit schreef ik over mijn meest recente verhuis.

Het was het eerste weekend van september 2011. Een aantal zaken waren al verhuisd. Mijn ouders hadden op voorhand mijn dozen vol boeken en kleren naar ons huis gereden. Mijn vriend en ik gingen samenwonen in een ouder huis aan de Schelde, waar altijd meeuwen overvlogen maar waar soms ook de verwarming niet zou werken. Het bed van mijn vriend werd zorgvuldig vastgemaakt in de aanhangwagen van mijn broers auto. In de garage van mijn schoonouders hingen de kleren van mijn vriend netjes klaar op een lange wasdraad. Een verhuiswagen was niet nodig geweest. We hadden meubels gekregen van familie en hadden ook wat nieuw meubilair in de Ikea bij elkaar geshopt. Het was een warme dag, die dag waarop we verhuisden. 's Avonds barstte er een onweer los en at ik een maaltijd die mijn vriend had klaargemaakt.

Binnenkort volgt nog een verhuis. Misschien levert dat weer een verhaal op? 



dinsdag 14 oktober 2014

Uitgelezen: 'De hemel boven Parijs' van Bregje Hofstede

Olivier keek naar haar en het beeld op zijn netvlies schokte, als bij een diaprojector die wordt aangestoten; er schoof een oude dia over de huidige, zodat hij even niet wist waar hij naar keek, naar nu of naar lang geleden. Ze léék op haar. Mon dieu.
Bregje Hofstede
De hemel boven Parijs
p.9

Mijn recensie lees je hier.  

vrijdag 10 oktober 2014

De andere kant van de herfst

Overal, echt overal lees en hoor je dat de herfst een fantastisch seizoen is. Het favoriete seizoen zelfs van de meeste boekenbloggers en lezers. De herfst betekent immers comfort food, lezen onder een dekentje, mooie kleuren, warme chocomelk, ... Enzovoort. Staat er dan echt niemand stil bij de negatieve kanten van de herfst?

De herfst betekent namelijk ook:

- Nattigheid en de daarmee gepaard gaande vestimentaire moeilijkheden. Elegante hakjes om door de regen en de modder mee te ploeteren? Ik dacht het niet, als ik te voet van het station naar m'n werk ga.

(bron foto)


- Spinnen. Ik haat ze en ik zie ze nu overal. Laatst liep ik bijna in een gigantisch spinnenweb dat over de hele breedte van een voetpad was geweven. Bah.

- Soep en stamppot, het is gewoon mijn ding niet. Sorry aan de foodblogs, maar de herfst heeft weinig of geen culinaire toppers voor mij.

- Donkere ochtenden bij het opstaan. Het werkt een beetje demotiverend, niet meer gewekt worden door het zonlicht.

- Stress. De herfst valt nu eenmaal samen met de start van het werkjaar en als perfectionist laat je je soms al te makkelijk meeslepen door je werk. De dagen zijn lang, de nachten kort. 

Voilà, het zeurblogje is eruit. Geef mij maar zo snel mogelijk een zachte, veelbelovende lente. Of een weekje vakantie, zodat ik ook eens tijd heb om te lezen onder een dekentje. 

donderdag 2 oktober 2014

Wrap up 'Ik lees Frans in september'

Het was een vreemde maand september. We mochten voor het eerst in ons huis, mijn schooljaar ging van start en daarbij had ik september ook nog eens tot 'Ik lees Frans'-maand uitgeroepen. Hoe is die leesactie verlopen? Enkele conclusies voor mezelf:

- Het was leuk om ongelezen boeken uit mijn kast te ontdekken. Zo had ik Les enfants terribles al bijna 8 (!) jaar in mijn boekenkast staan.

- Het grootste pluspunt van de actie: het was fijn om andere (boeken)bloggers te keren kennen! Er werd ook veel gereageerd op elkaars besprekingen. Bedankt dus aan iedereen die meedeed: Lalagè leest, Mijn boekenkast en Tussen droom en daad.

- Nadeel: ik moest ervoor opletten dat mijn eigen leesactie me niet te veel onder druk zette. Blijkbaar had ik de samenloop van privé en professionele omstandigheden toch wat onderschat. Er moest over gewaakt worden dat er geen 'leesdruk' ontstond. Vandaar dat ik ook enkele vertalingen uit het Frans las.
 

- Volgende keer beter? Absoluut! Dit is zeker nog eens voor herhaling vatbaar. Maar dan doe ik het wel met alles erop en eraan: een betere promo (misschien een mooi gifje maken), een give away en meer updates.

Tot slot: nog enkele Franse booktubeuses om het af te leren...

- Margaud Liseuse
- biblekisssbible
- La pause librairie
- Ifmarybooks (zij vlogt in het Engels)

Merci et au revoir!

woensdag 1 oktober 2014

Uitgelezen: 'De blauwe kamer' van Georges Simenon #ikleesFrans

De kamer was blauw, blauwselblauw, had hij eens gedacht, een blauw dat hem aan zijn kindertijd deed denken, aan de grofgeweven zakjes met blauw poeder die zijn moeder in de tobbe oploste voordat ze het wasgoed een laatste keer uitspoelde, waarna ze het ging uitspreiden op het blinkende gras van het bleekveld. Hij moest een jaar of zes zijn en hij vroeg zich af welk wonder ervoor zorgde dat iets blauws het wasgoed wit kon maken.
Georges Simenon, vert. Rokus Hofstede
De blauwe kamer
p.6
2014, [1964]

Mijn lovende recensie kan je lezen op Cutting Edge.

zaterdag 27 september 2014

De laatste Franse week

De afgelopen week was, zoals ik al aankondigde, vrij druk vanwege ons nieuwe huis en het schooljaar dat volop bezig is. Waardoor ik 's avonds om half tien amper nog aan lezen toe kom. Gelukkig lazen de deelnemers van 'Ik lees Frans' onverdroten verder, waarvoor dank!

Een overzichtje:
- Jannie van Mijn boekenkast las op mijn aanraden Brugge-de-Dode van Georges Rodenbach, nadat ik haar verteld had dat Philippe Claudels debuut Meuse l'oubli hierop gebaseerd was. Blijkbaar viel Rodenbach erg in de smaak. Meer zelfs, Jannie maakte ook een interessante vergelijking tussen Rodenbach, Claudel en Bregje Hofstedes debuut De hemel boven Parijs (dat ik zéér binnenkort wil lezen). Mooi!


(bron: Mijn boekenkast)

 - Lalagè las Houellebecq, een hedendaagse romancier die ik tot mijn spijt zelf nog nooit gelezen heb. Zijn debuut De wereld als markt en strijd staat nu ook zeker op mijn leeslijstje!

- Lise van Tussen droom en daad schreef na een zomerpauze een boeiende bespreking van L'étranger van Albert Camus. Een goede keuze wat mij betreft, het is een van die weinige romans die ik meer dan eens lees. Nog steeds verwonder ik me over de onverschilligheid van het hoofdpersonage. Ook de eerste zin bezorgt me soms nog rillingen: Aujourd'hui, maman est morte. Ou peut-être hier, je ne sais pas.

Zelf las ik een vertaling van Simenon, De blauwe kamer. Met dank aan een lange treinrit naar Leuven om het boek deze week uit te krijgen! Het was een vlotte, spannende en toch literaire roman. Dinsdag volgt een recensie. Door deze week 1 boek te lezen, deed ik ook mee aan de Read-a-thon van de Verbeelding Bookclub. Om maar te zeggen dat leesacties leuk en combineerbaar zijn!


September is bijna voorbij. Welke Franse boeken ga jij nog lezen?