maandag 24 maart 2014

Tijd voor... een shelfie

Na de selfies lijkt nu wel het tijdperk aangebroken van de shelfies. Dit initiatief werd op gang gebracht door The Guardian en zet mensen ertoe aan om hun boekenplanken te fotograferen en te sharen. In Focus Knack doen ze iets soortgelijks.

Om die redenen zou ik me ook eens moeten wagen aan een shelfie, vond Matthias (een Goede Vriend van mijn levensgezel en ik). Zijn suggestie wordt dan ook ter harte genomen in deze blogpost!

Hier is ie dan, mijn shelfie:
een rommelige shelfie :-)
Zoals je ziet, ben ik al in de horizontale stapelfase van mijn boeken beland. Maar niet getreurd: er is altijd wel een plekje voor een stevige roman. Verticaal of horizontaal.
In tegenstelling tot de meeste boekenverzamelaars, heb ik al vrij veel van mijn aangeschafte boeken gelezen. Geliefkoosde klassiekers in deze shelfie zijn: Au Pair van W.F. Hermans, De kapellekensbaan van L.P. Boon, Het ongrijpbare meisje van Vargas Llosa, Een fabelachtig uitzicht van Gijs IJlander (onterecht onbekend!), ... Maar ook hedendaagse toppers mogen niet ontbreken. Veel respect gaat uit naar: De seingever van Ann De Craemer, De omwegen van Jeroen Theunissen en De stad en de tijd van Jonathan Robijn. Ook de 'volwassen' J.K. Rowlings liggen hier verscholen in een hoekje: Een goede raad en The Cuckoo's Calling. En nog zoveel meer.

Jeugdboeken zijn er niet te zien (met uitzondering van Minoes van Annie M.G. Schmidt), die staan nog in het ouderlijke huis. En de Franse boeken staan apart. Daarover later misschien nog een shelfie...

Op de bovenste plank staat de non-fictie. De reisgids over Scandinavië is het laatste wat ik daarvan las. Helaas is de reis al even achter de rug. Maar zo'n boek zorgt wel voor leuke herinneringen. Verder zijn er toch nog enkele ongelezen boeken (shame on me!). Zo moet ik dringend Omega Minor eens lezen. Gelukkig is het binnenkort (nu ja, 2 weken) Paasvakantie.

Leesvakantie.

zaterdag 22 maart 2014

Een huis om in te lezen



Momenteel zijn de geliefde en ik aan het denken over een van mijn 'dingen voor dertig'. De zoektocht naar een droomhuis verloopt niet altijd even vlot. Ook de ideeën durven soms wel eens uit elkaar te liggen (lees: hij wil iets moderns, ik hou ook best wel van klassiek). Een tijdloos mooi huis lijkt het ideaal. 

Maar tussen droom en daad staan wetten in de weg, en praktische bezwaren. Dat wist Elsschot al. En wij nu ook. Gisteren hoopten we iets gevonden te hebben, maar na een huisbezoek waren we weer terug bij af. Kamers bleken kleiner dan beschreven en ook mijn droom om een aparte grote bureaukamer/huisbibliotheek te hebben, zou niet helemaal te verwezenlijken zijn. 

Sommige mannen vinden dat hun vriendin belachelijk veel schoenen heeft. Mijn vriend vindt dat ik belachelijk veel boeken heb. Terwijl ik geloof dat een mens nooit genoeg boeken kan hebben. Mensen met geen enkel boekenrekje in hun huis, heb ik altijd een beetje vreemd gevonden. Geef toe, een bureel zonder boeken is toch iets té minimalistisch. Ook al kan een mooi panorama veel compenseren.


bron


1 ding is zeker: er moet wat licht aanwezig zijn. En een bloemetje op de vensterbank staat ook altijd mooi.
bron


Het design mag een hedendaagse toets hebben. Zo hou ik wel van wit. 


bron



Als we dan toch aan het dromen zijn, zou er idealiter ook een luie zetel staan. Met ruimte voor gedachten. En niet te vergeten: een laddertje! Ja, een laddertje in de huisbieb is het summum.

bron


 Voorlopig blijft het nog bij dromen. En sparen ;-)