zondag 16 november 2014

Houden van zoals Griet Op de Beeck

Afgelopen week las ik de recentste roman van Griet Op de Beeck: Kom hier dat ik u kus. Los van het feit dat ik deze roman graag gelezen heb (vooral dan het eerste deel), viel me nog iets anders op. Wanneer Op de Beeck personages beschrijft, somt ze vaak dingen op waarvan het bewuste personage houdt.

Een voorbeeld:
Er is veel waar ik van hou dat Louis belachelijk vindt. Ik hou van drukke hemden voor mannen, van smoutebollen van de kermis, van poesjes als ze klein zijn. Van vallende sterren en dan een wens doen en geloven dat die uit gaat komen. Van boeken met happy endings. Van zelfverzonnen woorden, door mij of iemand anders. Van witte chocolade en softijs met chocoladesmaak. Van schilderijen van Van Gogh [...] en van Richter [...]. Van pasfotootjes van kinderen in van die grote damesportemonnees. Van boa's in zoete kleuren, heel korte rokjes en gedurfde decolletés bij vrouwen die zich dat kunnen permitteren. Van één nummer op repeat zetten tijdens een eindeloze rit. Van melige zonsondergangen met kleuren alsof een kind ze had getekend. Van roltrappen, kerstverlichting, koekoeksklokken, stiftjes, sneeuwbollen, discobollen, luchtkussenfolie om dan elk luchtzakje kapot te kunnen knijpen, plastic bloemen, lieveheersbeestjes, klavertjesvier, klavertjesvijf, wensbeentjes en wenskaarten waar muziek uit komt als je ze opent. Van kookboeken, hoeden voor mannen, kostuums voor vrouwen, flipperkasten, gedichten van Lucebert. Van notitieboekjes, en er daar te veel van hebben waar te weinig in staat.  (Griet Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus, Prometheus, Amsterdam, 2014, p.261.)
En zo gaat het nog wel een tijdje door. Wat ik hier zo leuk aan vind, is dat Op de Beeck de meest originele dingen kan bedenken. Het is eens wat anders dat je favoriete auteurs opsommen of over je lievelingseten vertellen. Tegelijkertijd doet het me ook wat denken aan de 'like' cultuur waarin we nu leven. Of aan de 100 happy days dingen op Instagram of zo (ik zit niet op Instagram of Facebook, maar ik zie dat soms wel passeren op Twitter).

(bron foto)
Maar wat Griet kan, kan ik ook. Tijdens een workshop creatief schrijven leerde ik trouwens dat lijstjes maken inspirerend kan werken. Vandaar mijn opsomming. In de hoop dat al dat houden van uw zondag wat verblijdt.
Ik hou van heel donker brood, warme chocolademelk op café, de geur van zonnecrème, mooie schriftjes, te veel boeken, knuffelen, ongeopende postpakketten, oude foto's, een glimlach in de trein, oorbellen, enthousiaste cursisten, nieuwe kasten (en de geur van hout), pannenkoeken van mijn meme, verse bloemen, harde werkers, nerds en droge humor. Van het geluid van een draaiende wasmachine. Van rondslenteren in een onbekende stad. Van vroeg opstaan met het idee om veel te doen. Van koffiekoeken en vettige donuts. Van fel bedrukt inpakpapier. Van wegzakken in de cinema. Van plannen maken, dingen uitstippelen en opslaan op mijn computer. Van spontane uitstapjes met familie en van moderne vaasjes.
Ziezo, dat lijkt me wel genoeg positiviteit voor een blogpost. Nog een fijne zondag!


dinsdag 4 november 2014

Uitgelezen: 'Je moet veel van mannen houden' van Marie Darrieussecq

Ze zeggen niets. De stilte is heerlijk. Wie wel eens in een riant hooggelegen huis is geweest, beschut tegen de zee maar met vrij uitzicht; wie het geluk heeft gehad die stilte en die veiligheid te ervaren...die weet wat voor intense rust... die weet hoe Los Angeles... en zij tweeën, klein en reusachtig groot, hoog in de canyon, en daar beneden de stad uitgestrekt en ineengedrongen, pulserende en vol lichtjes...
Marie Darrieussecq, vert. Mirjam de Veth
Je moet veel van mannen houden
2014, p.24.

Je leest mijn recensie op Cutting Edge.