vrijdag 29 januari 2016

Wakker worden met een gedicht

Huiselijke aubade
Nog
En nog
En nog
Ben jij mijn liefste.
Dag en nacht en dag
Ben jij mijn liefste
Tot vervelens toe.

Ik hoor je slapen, ik hoor
In de ochtend je slaap
Zijn ogen opendoen.
Licht loopt op kousenvoeten
Door de kamer, gaat
De trap af, dekt
De tafel met trage ovalen.

Gerinkel en koffie beklimmen
Het trapgat en roepen.
Ik slaap nog wat na
In je afdruk, zink weg
In je diepdruk, verdwijn
In die vormvaste leegte.
Ik slaap op de wijze van jou.

En het zingt in mijn slaap
En je zingt het mij na, ja
Nog en nog en nog
Ben jij mijn liefste
Tot vervelens toe.
En dag en nacht en dag
Ben jij mijn liefste.

Leonard Nolens (uit: Hart tegen hart. Gedichten 1975-1996, Querido)

zaterdag 23 januari 2016

Kinderliteratuur van Reine De Pelseneer

Aangezien ik nog helemaal niet zoveel kinderboeken voor later heb, besloot ik om mijn collectie eens aan te vullen. Na het lezen van de jeugdroman Is liefde lastig? van Reine De Pelseneer was ik dan ook benieuwd geworden naar haar kinderboeken. Ik kocht twee gesigneerde exemplaren en kreeg ze in een mooi pakketje toegestuurd. Het maakte meteen een hectische week helemaal goed!


Het prentenboek De keizer kan niet slapen is prachtig geïllustreerd door Claudia Verhelst en vertelt het herkenbare verhaal van de rijke keizer Li Fant die allerlei adviezen uitprobeert om de slaap te kunnen vatten. Tot een onverwachte oplossing plots komt aanvliegen. Het verhaal is op rijm, wat voor een leuk ritme zorgt. De duidelijke opbouw met enkele repetitieve elementen veraangenaamt het lezen. Een ideaal verhaal om voor te lezen voor het slapengaan!

Het geheim tussen de boeken (bedoeld voor jonge lezers) is mijn persoonlijke favoriet. Bembo Boekworm is een wormpje dat letterlijk leeft van lezen. Volgens zijn opa schuilt er immers een geheim tussen de boeken. Bembo leest en leest en ontdekt - zonder dat hij het zelf beseft - een mooi geheim. Het subtiele taalgebruik en de liefde voor het lezen tillen dit kinderboek echt naar een hoger niveau. Ook de eenvoudige tekeningen van Richard Verschraagen hebben hun charme.

Ondertussen ben ik ook nieuwsgierig naar de poëzie van Reine. Ik ben in ieder geval fan van haar verfijnde schrijfstijl. 

zondag 17 januari 2016

Schrijven is verzamelen

Vanmorgen viel het me, na een douche, plots te binnen. Een schrijver is een verzamelaar. Van ideeën, geuren, flarden gesprekken, foto's, herinneringen. Het verklaart waarschijnlijk waarom ik zelf moeilijk dingen kan weggooien. Waarom ik dozen met kaartjes en prullaria heb. Waarom ik ticketjes en treinkaartjes in een reisdagboek plak. Waarom ik als kind honderden lege parfumflesjes collectioneerde. Waarom mijn boekenplanken vol staan. Waarom mijn vrienden altijd verbaasd zijn over wat ik me nog van onze schooltijd herinner.


In Everything Is Illuminated, een verfilming van het debuut van Jonathan Safran Foer noemt de hoofdpersoon (Foer zelf, gespeeld door Elijah Wood) zichzelf geen schrijver maar een verzamelaar. Haast dwangmatig raapt hij herinneringen op, stopt ze in zakjes en hangt ze op aan de muren van zijn kantoor. Het gaat zelfs zover dat hij, wanneer hij in Oekraïne een aardappel als vegetarische maaltijd krijgt, een stukje van de aardappel meeneemt.

Ook in Extremely Loud and Incredibly Close was te zien hoe de jonge Oskar foto's verzamelde tijdens zijn zoektocht door New York. Beide boeken van Safran Foer staan hier intussen hoog op het te-lezen-lijstje. 


Natuurlijk moet je met al die verzamelingen ook iets gaan doen. En af en toe schoon schip maken kan geen kwaad. Maar het mooiste blijft toch wanneer je in al die dingen iets bijzonders ontdekt.

zondag 10 januari 2016

Boeken die ik wil lezen in 2016 (of later)

Op Goodreads gaf ik aan dat ik 'maar' dertig boeken wilde lezen dit jaar. 'Is dat niet een beetje weinig voor jou?' vroeg iemand. Misschien wel. Maar dit jaar wil ik eindelijk mijn tanden eens zetten in wat lijvigere boeken en ik had het gevoel dat Goodreads met z'n cijfertjes me daarvan tegenhield. Een beetje belachelijk misschien, maar toch. De kracht van sociale media en zo.

Wat staat er op het menu?

Het smelt - Lize Spit

Over dit boek worden allerlei ballonnetjes opgelaten in de media. Het debuut van deze jonge Vlaamse schrijfster bij de vers opgerichte uitgeverij Das Mag lijkt nu al veelbelovend. In een dubbelinterview met Frederik Willem Daem in De Morgen zegt ze nochtans dat deze roman niet aanvoelt als haar debuut. Lize won namelijk ook al Write Now! met dit verhaal. Benieuwd of de hoge verwachtingen ingelost worden. Het e-book heb ik al ontvangen, maar ik wacht toch nog liever op de dikke luxe-editie op papier.

Het goddelijke monster: de trilogie - Tom Lanoye 


Eerder bekeek ik de fantastische tv-verfilming van deze trilogie. Mijn fascinatie voor de reeks kon op weinig bijval rekenen (behalve dan van mijn vader, wij delen dezelfde smaken). De reeks gaat over een West-Vlaams familiebedrijf, waarin de familiebanden op springen staan. Alle problemen worden uiteindelijk belichaamd door Katrien Deschryver, een goddelijk mooi personage. De drie boeken samen (in 1 band gekocht op een boekenfestijn) zijn goed voor zo'n 856 pagina's leesplezier.

Een groene bloem trilogie - Floortje Zwigtman 

In Is liefde lastig van Reine De Pelseneer (ook een aanrader voor 2016 trouwens!) vond ik een verwijzing naar deze jeugdboeken. De serie werd overladen met prijzen. Met deze trilogie hoop ik het leesplezier dat ik vroeger beleefde aan de trilogieën van Thea Beckman terug te vinden. O ja, één boek telt gemiddeld zo'n 500 pagina's.

Correspondance - Gustave Flaubert


Was het al duidelijk dat ik een beetje gek ben van Flaubert? Gek genoeg om zijn hele briefwisseling te willen lezen? Wat denken jullie over een 'Ik lees Frans' in september over 1 boek?

Voor mij wordt 2016 dus het jaar van het (dikke) boek. En hopelijk ook een jaar van schrijven en genieten.