vrijdag 19 februari 2016

Recensiewedstrijd This is how we read

De dames van This is how we read organiseerden een tijdje geleden een recensiewedstrijd. Ik had nog een onbesproken boek in het achterhoofd en waagde mijn kans. Met succes, want ik behoor blijkbaar tot de 4 genomineerden van de wedstrijd. Een bekende Nederlandstalige boekrecensent bepaalt de eindwinnaar.

(c) This is how we read


Benieuwd naar de roman die ik recenseerde? Lees het hier!

zaterdag 13 februari 2016

Waarom ik niet smolt

In 2016 zou ik niet voor lijstjes gaan lezen. Ik zou dikke, veelbelovende romans rustig tot mij laten komen. Dat wil ik nog steeds doen. Alleen ligt er intussen wel een roman op m'n maag.


Het debuut van Lize Spit is een hype, hoewel ze dat zelf een lelijk woord vindt. Enfin. Jubelrecensies, promotie van Das Mag en lange interviews maakten me hongerig naar het boek.

Tijdens de eerste 200 pagina's en begreep waarom iedereen zo wild was van Het smelt. De beschrijvingen zijn raak, de personages levensecht en de nostalgie naar de jaren 90 druipt ervan af (Get Ready, Encarta, Stef Stuntpiloot, Windows '95). Ik ben duidelijk een kind van Spits generatie, we delen ook hetzelfde geboortejaar. Er hing vanaf het eerste hoofdstuk een dreigende sfeer die me niet losliet.

Maar dan verandert er iets. Het verhaal over een opgroeiend meisje in een probleemgezin gaat steeds zwaarder wegen. Ook bepaalde ontwikkelingen en vriendschapsbanden leveren gespannen situaties op. Hier en daar krijg je het gevoel dat de lezer opzettelijk gechoqueerd wordt. Sommige beschrijvingen dragen weinig bij tot het verhaal. Er wordt tijdens een zomer een puberaal spel gespeeld waarvan ik lange tijd de meerwaarde niet inzag. Tot Spit een versnelling hoger schakelt en alles laat knappen.

Het is niet dat ik iets tegen extreme thema's heb. Integendeel. Vaak is dat het soort literatuur dat mijn geest verruimt. Maar bij Het smelt is het verhaal zo rauw, zo bitter en zo troosteloos dat het voor mij ergens ongeloofwaardig werd. Hoe Spit speelt met heden en verleden en aan het einde alles samenbrengt, vond ik wel knap. Maar een vrij heftige gebeurtenis net voor het einde was er te veel aan. Een te gedetailleerd trauma voor mijn tere ziel?

Toegegeven, ik was verbaasd dat ik het zo'n tegenvaller vond. Ik excuseerde me er zelfs voor op Goodreads. Veel lezers vinden het steengoed en in de pers werd Lize Spit tot nieuwe literaire held uitgeroepen. Maar ik ben niet helemaal gesmolten. 



dinsdag 9 februari 2016

Lezen op Valentijn

Valentijn. Het blijft een vreemde feestdag. Enerzijds is het de hoogdag van de liefde, anderzijds is deze dag vooral wegens commerciële redenen in het leven geroepen. Of misschien wel om de troosteloze maand februari wat op te vrolijken.

Ook op leesgebied kan Valentijn inspirerend werken. Hoewel ik weinig romantische verhalen lees (problemen interesseren me blijkbaar meer), heb ik toch vijf boeken met een vleugje romantiek tussen mijn gelezen boeken aangetroffen.

Stadsliefde. Scènes in Parijs - Adriaan van Dis

Kan je verliefd zijn op een stad? Van Dis blijkbaar wel. In dit boek bezingt hij zijn liefde voor Parijs. Hij beschrijft zowel de grote als de kleine kantjes van de stad, waardoor je een uniek portret van de lichtstad krijgt. Eerder schreef ik hier een recensie.









Harry Potter en de Vuurbeker - J.K. Rowling

Sinds ik mijn kaartjes voor de Exhibition in Brussel heb bemachtigd, ben ik weer helemaal in de ban van Harry en zijn vrienden. Het vierde boek is altijd mijn favoriet geweest - misschien zit het kerstbal daar voor iets tussen?








Het boek van de eeuwige korte liefdes - Andreï Makine

Een dun boekje dat je makkelijk op een zondag uitleest. Eigenlijk zou ik dit moeten herlezen. Het gaat niet over een grootse, meeslepende liefde, maar wel over fragmentarische gelukservaringen. De achtergrond van het communistische Rusland geeft het verhaal een extra dimensie. Ook dit boek kreeg ooit vijf sterren van mij.







Emma - Jane Austen

De enige Jane Austen die ik tot nu toe las kon me wel bekoren. Het verhaal over een koppelaarster die zelf verliefd wordt, leerde ik eerst kennen via de verfilming met Gwyneth Paltrow en herkende ik daarna ook in Clueless (voor wie houdt van wat romantiek in de nineties). In mijn boekenkast staat het verzamelde werk van Austen, en dan nog wel in deze mooie editie. Genoeg leesvoer voor jaren Valentijn.







Is liefde lastig? - Reine De Pelseneer

Toch wel één van de ontdekkingen van 2015, wat mij betreft. Een bijzonder mooi jeugdverhaal over zoeken naar jezelf en de liefde. Dit citaat deed me weer zin krijgen in het boek:
'Ze wil liefde die haar overweldigt, die haar hemelhoog optilt en haar veel, veel later pas neerzet met een dronken hoofd en verzadigde zintuigen. Ze wil passie, ze wil ernst en gekte, ze wil heftige tederheid, ze wil hoofd en hart en ziel, ze wil vonken. Ze wil alles.' 


Welke boeken doen jou aan Valentijn denken?

P.S.: Geen lief of last van liefdesverdriet? Probeer dan De consequenties van Niña Weijers, Us van David Nicholls of Het leek stiller dan het was van Eva Kelder. Sterkte!