woensdag 28 december 2016

Boeken die ik niet zal lezen in 2017

Deze boeken zal ik niet lezen in 2017 en misschien ook later niet... om verschillende redenen. 
Deze blogpost vergde wel wat zelfreflectie...
Waarschuwing: het is niet omdat ik bepaalde boeken niet leuk (meer) vind, dat ik anderen zou veroordelen die deze boeken wel appreciëren. Iedereen leest wat hij/zij wil. Het is helemaal niet mijn bedoeling om snobistisch/ veroordelend/ kwetsend te zijn.
 
À la recherche du temps perdu - Marcel Proust
Ooit was ik een overmoedige student en dacht ik dat ik, na het eerste boek, ook de rest wel zou kunnen lezen in één zomer. Maar die poging mislukte meesterlijk. Sindsdien durf ik deze zevendelige turf niet meer aan te raken. Als ik ooit dubbel zoveel tijd en geduld heb, probeer ik het misschien nog eens. Als.

The Hunger Games - Suzanne Collins
Tja, de films heb ik wel bekeken. Behalve dan de allerlaatste (om preciezer te zijn: het tweede deel van het derde boek). Plots interesseerde het me op de één of andere manier niet meer. Onlangs bedacht ik trouwens nog, tijdens een gesprek met een vriendin, hoe wreed het verhaal wel is. Kinderen die elkaar moeten vermoorden in een spel...

A Little Life - Hanya Yanagihara
Hoezo? Dit was toch het meest besproken vertaalde boek in 2016? Bejubeld en bekroond met vijftigduizend sterren? Ja, ja, ik weet het. Maar toch spreekt het verhaal me niet zo aan - ergens heb ik het gevoel dat er iets te veel drama aan te pas komt. Geschreven om te choqueren, daar heb ik het niet zo voor. 

Een boek van Dan Brown
Vroeger een guilty pleasure, maar nu totaal niet meer boeiend wegens te onrealistisch. En te voorspelbaar in zijn onrealisme. En te veel gefocust op actie. 

Vijftig tinten grijs - E.L. James
Tja, waarom niet eigenlijk?

Een roman van Hugo Claus
Heb mijn portie Claus wel gehad tijdens mijn studies. Neen, dank u. (Zijn poëzie vond ik overigens wel goed.)

Een roman van Pascal Quignard
Ook een overdosis over deze Fransman gekregen tijdens mijn studies... Zijn schrijfstijl is me iets te cerebraal. Of ik was te jong om het goed te begrijpen. Wie geïnteresseerd is in zijn boeken, mag mij altijd mailen.

The Life-Changing Magic of Tidying-Up - Marie Kondo
Neen, ik ben niet geïnteresseerd in opruimen als hedendaagse vorm van religie. Nu niet en in 2017 ook niet...

Welke boeken ga jij niet lezen in 2017? Maak er hoe dan ook een mooi leesjaar van.

maandag 26 december 2016

Over Kerstmis en Fantastic Beasts

Kerstmis associeer ik met lichtjes, gezelligheid, lekker eten, kaartjes, vrienden en familie. En met Harry Potter, uiteraard (want wat associeer ik niet met HP?). Misschien omdat de magie van Kerstmis perfect aansluit bij die van Rowling. Klinkt cheesy, maar het is niet anders...

Afbeeldingsresultaat voor christmas hogwarts gif 

De film Fantastic Beasts and Where to Find Them had wat mij betreft dus op geen beter moment kunnen komen. Hoewel, ik had mijn twijfels. Het zoveelste randverhaal rond de successerie? Ik had de verleiding om The Cursed Child te lezen al kunnen weerstaan, dus dit zou ik ook wel aankunnen. Maar onze lokale bioscoop is pas gerenoveerd, mijn echtgenoot was enthousiast, de trailer leek goed, het was Kerstmis. Dus gingen we kijken.


Een kleine inleiding... (of bekijk de trailer)
Het verhaal volgt de magie-zoöloog Newt Scamander. Op zijn vele reizen komt hij verschillende magische wezens tegen die hij allemaal weet op te schrijven. Zijn notities resulteren uiteindelijk in het tekstboek 'Fantastic Beasts and Where to Find Them', dat gebruikt wordt op de toverschool Zweinstein. De film volgt de avonturen van Newt Scamander, die zeventig jaar voor de gebeurtenissen in de Harry Potter-films op onderzoek uit gaat om deze encyclopedie te schrijven over alle magische dieren. 
(bron: http://www.cinema-albert.be/programma#beasts)

Mijn mening
Er waren verschillende redenen waarom ik de cinemazaal achteraf met een blij gemoed verliet:

De link met de actualiteit
Met opzet gedaan? Er was meteen een link met terreurdreiging, aanslagen en presidentsverkiezingen. Pittig detail: in de tovenaarswereld was de Amerikaanse president een zwarte vrouw (de Dreuzelpresident daarentegen was een blanke man die wel wat weg had van... jeweetwel).

Het verhaal speelt zich af tijdens de jaren twintig in New York
Oké, dat wist ik eigenlijk wel van tevoren, maar ook dit aspect is mooi uitgewerkt. De reis naar Amerika, de rijkelijk versierde bank, het uitgaansleven van de jaren twintig, het brugje in Central Park, de kleding... een ideale setting.

De magische wereld van Rowling blijft overeind
Leuk om te zien hoe spreuken zoals alohomora, obliviate en petrificus totalus hun uitwerking blijven hebben. Ook andere elementen van Rowlings boeken werden verweven in het verhaal (Grindewald, Dealthly Hallows...). Eigenlijk is achtergrondkennis over Harry Potter helemaal niet nodig, maar voor de fans is het wel fijn.

De vier hoofdpersonages
Terwijl Harry vergezeld wordt door twee vrienden, krijg je hier met een kwartet te maken. De vier hoofdpersonages komen min of meer gelijkwaardig in beeld. Niet alles wordt vanuit het perspectief van één personage bekeken. Daardoor zit er veel afwisseling in de film.


De humor
De fratsen van de dieren zorgen voor de nodige humor. Sommige situaties zie je wel aankomen, maar ik heb toch vaak spontaan moeten lachen. Ook een onthulling aan het einde (maar dat had misschien meer met de acteur te maken) was een aangename verrassing die een glimlach ontlokte.

De boodschap
Terwijl je HP niet kan lezen zonder er een antiracistische boodschap in terug te vinden, leek deze film een pleidooi om toleranter te zijn tegenover holibi's. Wie gevoelens moet onderdrukken, is een gevaar voor zichzelf en voor anderen. Of interpreteer ik nu weer te veel? Wat denken jullie? Google leert me dat ik niet de enige ben die dit erin zag...

Dus ja, de magie rond Harry mag dan misschien een beetje uitgemolken worden, ze is zeker nog niet uitgewerkt. Misschien moet ik me in 2017 toch eens wagen aan The Cursed Child.

Vrolijk Kerstfeest en een warm 2017!